![]() | |
| Altijd een verrassing waar je uitkomt |
Ondertussen ben ik hoofdstuk VII aan het voorbereiden. Ik wilde aan het begin een verrassingseffect voor de lezer inbouwen, maar het ietwat gewijzigde einde van hoofdstuk VI maakt dat nu een stuk moeilijker. Heerlijk, weer een onverwachte uitdaging.
We gaan nu overigens rap naar het einde toe. Petra vroeg me het afgelopen jaar een paar keer hoeveel hoofdstukken er in totaal zouden komen en telkens moest ik haar het antwoord schuldig blijven. Nu kan ik vertellen dat ik ga uitkomen op tien hoofdstukken, naast de proloog. Dat betekent dat ik nog vier hoofdstukken te gaan heb en nu wordt het spannend. Zowel in het boek als voor mijzelf. Ik moet toewerken naar de plot en de wending die daarin komt moet tot het einde toe verborgen blijven, maar ik wil wel zaadjes planten. Ik geniet daar bij het lezen van een spannend boek zelf altijd van. Als ik door het einde van een boek verrast ben, lees ik het nog een keer om alle verborgen aanwijzingen te ontdekken. Simpele handelingen krijgen ineens een extra betekenis en een luchtige opmerking blijkt een cruciale mededeling.
Ik moet me tijdens het schrijven dan ook telkens inleven in de lezer. Een van de dingen waar ik vaak tegenaan loop is het doseren van informatie, bijvoorbeeld hoe ver ik moet gaan in het duiden van details. Te weinig details maken een verhaal oppervlakkig en sfeerloos, je komt er als lezer niet goed in, maar met te veel details ga je de lezer vervelen. Bij het toewerken naar de plot is het net zo. Elk zaadje dat ik plant schreeuwt in mijn oren dat er meer aan de hand is, maar misschien ontsnapt het volledig aan de aandacht van de onwetende lezer. Jaap en Petra moeten in deze fase, meer dan ooit, mijn baken zijn. Ik kan niet wachten op Petra's reactie. Door haar vakantie loopt ze flink achter met lezen en krijgt ze straks drie hoofdstukken in een keer voor haar kiezen. Mooi, kan ze er weer goed inkomen. :)

Gefeliciteerd Cindy :)
BeantwoordenVerwijderenMet het winnen van het advies van Luitingh auteur Adrian Stone. Even had ik nog hoop dat ik het misschien zou zijn omdat heel toevallig twee dagen geleden Ad (Adrian) mij ging volgen op Twitter. Toeval bestaat niet dacht ik.
Je bent lekker bezig als ik zo lees. Nog even volhouden, de laatste loodjes wegen her zwaarst.
Goed hoor dat je er helemaal voor gaat en zelf je baan eventjes op het tweede plan hebt gezet.
Nou, schrijf ze :)
Ha Killian,
VerwijderenBedankt voor je reactie. Ik ben ontzettend blij met mijn kans om met Adrian te spreken. Het kan overigens niet verkeerd zijn dat Ad jou volgt op twitter. Blijkbaar is hij benieuwd naar wat je te melden hebt en wie weet geldt dat ook voor je boek.
Ik wens je oprecht veel succes met het afronden van je boek en met de laatste fase van de wedstrijd.